บทที่ 102 จงอางหวงไข่

ใช้เวลาเพียงอึดใจเดียวหนังสือการขออนุญาตจากผู้ปกครองในการไปปัจฉิมก็มาอยู่ในมือของเศรษฐีไกรสร

​เขาสะบัดหน้าเดินไปที่โต๊ะทำงานริมหน้าต่าง คว้าปากกาขึ้นมาเซ็นลายเซ็นตวัดลงบนหนังสือแจ้งการเดินทางของเธออย่างแรงจนหัวปากกาแทบทะลุกระดาษ

​“อยากไปนักก็เอาไป! นี่ไง... ฉันเซ็นให้แล้ว!” เขาขว้างกระดาษแผ่นนั้นล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ