บทที่ 31 จงอางหวงไข่

เศรษฐีไกรสรยกยิ้มเป็นน้ำเสียงที่พูดเย็นชาและเย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็งตัดขั้วหัวใจ ใบหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงซึ่งอารมณ์ใด ๆ แต่กลับมีรอยยิ้มที่ดูน่ากลัว

เศรษฐีไกรษรยื่นมือไปตบที่บ่าของไอ้ขาม ที่นั่งอยู่บนรถเข็น มันถึงกับเหงื่อแตกเต็มหน้าผากมือเย็นเฉียบ เหมือนวิญญาณกำลังหลุดลอยออกจากร่างอย่างไงอย่างนั้น ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ