บทที่ 26 ปัจฉิมบท

"โอ่ะ..โอ่ยย" 

ชวิศครางเครือออกมาในลำคอ ขยับใบหน้าหนีสำลีชุบยาทำแผล ต้นหยงมองอย่างรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุให้อีกฝ่ายเจ็บตัวขนาดนี้ 

"ไปหาหมอก่อนไหมครับ เผื่อช้ำข้างใน" ต้นหยงวางมือลงบนท่อนแขนแกร่ง ชวิศส่ายหน้าเล็กน้อย

"ไม่ได้เจ็บขนาดนั้น" ชวิศพลิกแขนกลับมาจับมือต้นหยงเอาไว้แน่น ดวงตาคมหันมองใบหน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ