บทที่ 71 พบกันครั้งแรก

อรวรรณหลุบตาลงต่ำ แพขนตางอนยาวทาบทับลงบนผิวแก้มจนเกิดเป็นเงาจาง ๆมือเรียวเผลอกำถ้วยในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว ขณะที่ความคิดล่องลอยออกไปไกล

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เมื่อครู่ที่ได้ยินป้าน้ำบอกว่าคุณภาณุสั่งไล่คนรับใช้พวกนั้นออกไป ในใจของเธอก็เกิดความหวั่นไหวขึ้นมาวูบหนึ่ง

แต่มันก็เป็นเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่า...