บทที่ 88 นี่คือคำสั่ง

เมื่อได้ยินคำตอบของเขา พลอยไพลินก็หวนนึกถึงสีหน้าของอรวรรณเมื่อครู่นี้

ดูท่าทางแล้ว บาดแผลในใจของอรวรรณจากเรื่องเมื่อสามปีก่อนคงลึกไม่น้อย

แต่ก็แน่ล่ะ ใครจะไปทนรับได้กับการถูกผู้ชายที่ตัวเองรักเป็นคนตัดสินคดีด้วยตัวเอง

พลอยไพลินได้แต่เจ็บใจที่ตอนนั้นเธอลุกจากเตียงไม่ได้ จึงพลาดโอกาสทองที่จะได้เห็นฉา...