บทที่ 118 ตอนที่65 ปีศาจจิ้งจอก

เนิ่นนานทีเดียว กว่าโม๋เอ๋อร์จะระงับความโกรธลง แล้วดึงชิ้นส่วนอีกฝ่ายให้ประสานอีกครา เนิ่นนานเช่นกันกว่าเยาเยาจะระงับความเจ็บได้ 

สุนัขตัวน้อยจึงพยายามหยัดกายลุกขึ้นมา แล้วค่อยๆ แหงนหน้ามองโม๋เอ๋อร์นิ่งๆ ดวงตาเรียวยาวของจิ้งจอกขาวคล้ายมีน้ำตาไหลรินออกมาสายหนึ่ง

“เรียนท่านโม๋... อันที่จริงข้าก็มิได้อ...