บทที่ 107 มิควรเพิกเฉย

เบื้องหน้าของทุกคนปรากฏร่างของสตรีวัยกลางคน ที่ใบหน้าถึงแม้ว่าจะย่างเข้าวัยเกือบจะสี่สิบแล้ว แต่ยังคงความงามเฉกเช่นนางพญาหงส์ อาภรณ์ของนางเป็นสีแดงออกไปทางเข้มปักลวดลายหงส์ทองแสนวิจิตรปักปิ่นระย้าตามยศศักดิ์ นางยืนอย่างสง่า ท่าทางเปี่ยมเมตตาและเด็ดขาดในคราเดียว เบื้องหลังเป็นเหล่าข้ารับใช้ติดตามเต็ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ