บทที่ 125 ท่านประมุข(โกรธา)

ผ่านมาแล้วหลายราตรี...

เพลานี้ขบวนอันเป็นมหามงคลได้เคลื่อนขบวนออกจากพระราชวังมาไกลลิบแล้ว ยากจะกลับลำได้อีกแล้ว

เหม่ยหลินยังคงเป็นเหม่ยหลิน เป็นสตรีในห้องหอ เรียบร้อยอ่อนหวาน น้ำเสียงนุ่มนวล แววตาอ่อนโยน

หากแต่ในจิตใจ กลับไร้ซึ่งใครบางคนไปเสียแล้ว...

หญิงสาวนั่งอยู่ในรถม้าคันงาม ด้วยกิริยาสูงส่ง หยิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ