บทที่ 129 ครอบครอง 1

เมื่อม้าหยุดวิ่ง 

เหม่ยหลินจึงเริ่มรับรู้ว่าสายลมเย็นเฉียบที่กรีดผิวหน้าได้หมดไป นางค่อยๆ ลืมตา หมายเจรจากับผู้ฉุดคร่าอย่างมีสติ แต่ทว่ายังไม่ทันได้เงยหน้าหรือเอ่ยปาก ม้าก็พุ่งทะยานในอีกครั้ง

“ท่าน!” หญิงสาวตื่นตระหนก ปากตะโกนลั่น “ท่านทำอย่างนี้ไม่ได้ ปล่อยข้าไปนะ”

เสียงหวานกึกก้องร้องแข่งกับเสียงเ...