บทที่ 27 ภาพงดงาม 1

เวลาผ่านไปอีกเพียงครึ่งชั่วยาม[1]

เมื่อสังเกตได้แล้วว่าสตรีร่างบางที่อ้อนแอ้นอรชรเหลือเกิน กำลังเดินโอนเอนหมดเรี่ยวหมดแรง หงซือกวนจึงเลิกกลั่นแกล้งคนงามแล้วเอ่ยสั่งให้นกประหลาดไปหาอาหาร สัญญาณที่สั่งการก็มิได้มีอันใดมาก เขาแค่บอกมันว่า ไปหาของกินมา น่าแปลกนักที่เจ้านักตัวใหญ่ฟังคำเขาได้เป็นอย่างดี...