บทที่ 34 ข่มกลั้น2

เวลาหมุนเวียนเคลื่อนขับจากรัตติกาลเป็นทิวากาล แสงแดดอบอุ่นทอประกายเจิดจ้าฝ่าหมู่เมฆลงมาจนกระทบกับพื้นดินเบื้องล่างภายใต้หุบเหวเย็นเยียบ

หงซือกวนตื่นนานแล้ว หากแต่ใครบางคนที่หลับซบไหล่เขาทั้งคืนกลับยังไม่ยอมตื่นขึ้นมาง่ายๆ เขาจึงนั่งเอนหลังพิงต้นไม้หาได้ขยับไปทางใด ถึงแม้ว่าภายในจิตใจให้รู้สึกได้ว่าไ...