บทที่ 92 หายตัวไป 2

มีเพียงได้อยู่กับใครบางคนเท่านั้น ที่นางไม่เคยคิดจะถอยห่าง ทั้งยังไม่ต้องการอยู่ไกลจากเขา

แต่เรื่องนั้นช่างเถิด ในเมื่อทุกอย่างต้องเป็นเช่นนี้ อย่างมิอาจทำสิ่งใดใด้ไปกว่านี้

เหม่ยหลินคิดได้ในใจ ยามเยื้องย่างพากายงามห่างออกไป ด้วยท่าทางถือตัวและเย่อหยิ่งดั่งหงส์บนฟ้าสูง

คล้อยหลังร่างระหงในระยะทางเพีย...