บทที่ 1 คำเตือน + INTRO
คำเตือน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558
ห้ามคัดลอก ดัดแปลงหรือทำซ้ำ หากพบเจอดำเนินคดีตามกฎหมายจนถึงที่สุด ทั้งภาพและเนื้อหา
❌ ไม่อนุญาตให้ก๊อปปี้ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เนื้อหาซ้ำ ❌
✅ หากพบเจอ ปรับ 4 แสนบาททุกกรณี + ดำเนินคดีซ้ำ ✅
•••••
เขาบอกว่าเมา เอามาเป็นข้ออ้าง ทั้งที่รู้มันผิด..
เอแอล
"หนูไม่อยากทะเลาะกับเฮียแบร์"
เฮียแบร์
"ฉันก็ไม่อยากทะเลาะ แต่อยากคุยให้เข้าใจตรงกัน"
เอแอล
"ค่ะ"
เฮียแบร์
"เรื่องของเรามันผิด ฉันอยากให้เธอลืม ๆ มันไป"
ให้ลืม ๆ มันไป ให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พูดง่ายเกินไปหรือเปล่า
•••••
INTRO
'มันเลี้ยงต้อย'
'มันไม่โสด'
"ปากหมา ไอ้เด็กเหี้ย" มาเฟียหนุ่มที่ถูกพาดพิงพึมพำเสียงเบา ล้มตัวลงนอนยกแขนเกยหน้าผากคิดไม่ตกถึงเรื่องที่เล็ดลอดจากปากน้องชาย
แบร์ มาเฟียแบร์ เดิมทีเป็นลูกคนเดียวมาตลอดสามปี จนเมื่อได้รับข่าวร้าย 'แบร์กำลังจะมีน้องนะ น้องเป็นผู้ชาย' เลยเป็นเหตุผลให้เขาหลุดจากคำว่าลูกคนเดียวกลายมาเป็นพี่ชายคนโตโดยปริยาย
แบร์อายุ 37 ปี มากกว่าไอ้เด็กเปรตบูมถึง 4 ปี ถามว่ามันเคารพเขาที่เกิดก่อนมันบ้างไหม ก็ไม่ มันไม่สนใจห่าเหวอะไรเลย ออกแนวเอาแต่ใจตั้งแต่เด็ก อยากได้อะไรก็ต้องได้ ส่วนตัวเขาน่ะเหรอ ก็ให้มันหมดทุกอย่างนั่นแหละ แม้ปากจะด่าว่า ถึงเนื้อถึงตัวไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยไม่รักเด็กเหี้ยเด็กเปรตอย่างมัน [บูม / อยู่ในเรื่อง แค่หวงไม่ได้รัก]
มาเฟียหนุ่มเข้าวงการสีเทาตั้งแต่ผู้เป็นพ่อยังดำรงตำแหน่งข้าราชการชั้นสูง จนท่านเกษียณ ทว่าเขาก็ยังอยู่..
ก่อนหน้านี้แบร์ดูแลบ่อนกาสิโนและคลับอยู่ที่ทางใต้ บินไปบินมาบ่อยครั้งเพราะเพื่อนรักอย่างโฬมที่ชอบทิ้งงาน แกว่งส้นตีนหาเสี้ยนไม่เว้นแต่ละวัน จนปัญหาคาราคาซังเริ่มแตกหัก เขาจำต้องมาแบกรับภาระและหน้าที่ โดยมีข้อแลกเปลี่ยน
แต่กว่าจะตกลงกันลงตัว ทำเขาตาสว่างขึ้นเยอะ
แบร์ย่างกรายมาที่ Love X Club ในฐานะหุ้นส่วนคนใหม่ คงไม่ต้องอธิบายให้มากความเรื่องของผลประโยชน์ เพราะเขามีเหตุผลนอกเหนือจากนั้น 'ไอ้เด็กเหี้ย เด็กเปรต!' เพราะมัน เพราะมันคนเดียวเลย แต่หากมองลึกลงไป การกลับมาอยู่ใกล้บ้านครั้งนี้ ก็ดีอยู่ไม่น้อย
แก๊ก!
เสียงเปิดประตูเข้ามาอย่างไร้มารยาทดังขึ้น ตามด้วยเสียงอิดโรยของคนเข้ามาใหม่
"มึงนอนเหรอ?"
"นั่งมั้ง" ตอบคำถามไอ้โฬม ทั้งที่ก็เห็นอยู่เขากำลังนอนพักสายตาอยู่บนโซฟา ไอ้ตัวคนถามไม่ได้สะทกสะท้านมันแค่หัวเราะเบา ๆ แล้วเดินมาดึงแขนให้ลุกขึ้นนั่ง พอมีที่ว่างพอให้มันนั่ง มันก็นั่งแหมะเบียดเขาหน้าระรื่น
"มีเด็กมาใหม่ ไปเช็กของแทนกูหน่อย"
"..." แบร์นิ่งเงียบ
"ได้ปะ มีหลายคน กูเอาไม่ทัน"
"ก็ไม่ต้องเอา ไม่เห็นยาก"
"กูอยากให้มึงมีส่วนร่วม"
"กูไม่นิยมเอาเด็กในปกครองว่ะ" มาเฟียหนุ่มตอบสีหน้าเหนื่อยหน่าย ส่ายหน้าไม่เห็นด้วยกับการที่ไอ้โฬมมันฟาดหญิงทุกคนก่อนจะส่งถึงมือแขก
ราคาดีหรือราคาตกอยู่ที่ความพึงพอใจไอ้โฬมล้วน ๆ วัน ๆ กระดอไม่เคยว่าง เช้าคน เที่ยงคน เย็นคน ก่อนนอนก็อีกคน ถ้ามันยังไหวอยู่ก็เกินคนแล้ว
"เด็กในปกครองที่มึงว่าหมายถึงลูกน้องหรือหมายถึง.." โฬมพูดแล้วเงียบไปเหลือไว้เพียงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"ถึง?"
"เด็กคนนั้นที่ลงมารับมึงตรงล็อบบี้"
"คนนั้นคนไหน มีหลายคน" ตาดีนัก ไอ้เวร!
"มึงจะให้กูอธิบายรูปร่าง หน้าตาจริง ๆ เหรอ แน่ใจนะว่ารับได้ ถ้ากูพูดไป"
"พูด ๆ มา ไม่ได้สำคัญอะไร"
"ตัวเล็ก ๆ ตาคม ๆ นมใหญ่ ๆ ผิวขาว ๆ ที่ใส่ชุดนอนลงมานั่งรอมึง แถวนั้นชื่อคอนโดอะไรนะ.." ทำท่าครุ่นคิด สบตาเพื่อนแบร์ตาไม่กะพริบจนมันเริ่มมีท่าทีหงุดหงิด
"ลีลา"
"เดอะนิวคอนโด เออใช่ เดอะนิว ใช่ ๆ" เขาแค่แสร้งเป็นลืม มีหลักฐานทั้งภาพทั้งคลิปวิดีโอ คงไม่ต้องเอาออกมากางให้ไอ้แบร์มันยอมรับหรอกมั้ง ใช่ไหม?
"ต้องการอะไร"
"เปล่า กูแค่สงสัยว่าทำไมมึงไม่สนใจใครบ้างเลย"
"..." เสือกไม่เข้าเรื่อง เพื่อนก็เพื่อนเถอะ ต่อยร่วงก็หลับได้เหมือนกัน
"ทีแรกนึกว่ามึงยังไม่ลืมแฟนเก่า แต่ดูแล้วไม่น่าจะใช่"
"มึงกำลังเสือกเรื่องของกู"
"ใช่ กำลังเสือก แล้วก็เสือกจนได้เรื่อง"
"มึงดูปากกู.." แบร์ชี้ที่ริมฝีปากตัวเอง เอ่ยชัดถ้อยชัดคำให้คนด้านข้างได้ยินชัด ๆ
"..กู ไม่ เอา แล้วมึงก็ไม่ต้องมาเสือกเรื่องของกู" พูดแล้วยืนขึ้นเต็มความสูง ไม่อยากต้องมีปากเสียงเถียงกับไอ้คนไร้สาระที่วัน ๆ หมกมุ่นแต่เรื่องใต้สะดือ
"งั้นที่ไอ้พวกธรีพีพูดว่ามึงเลี้ยงต้อยก็เป็นเรื่องจริงอะดิ" โฬมถามตามหลัง ลุกขึ้นเดินมาจับบ่าแบร์ หยักยิ้มอย่างคนที่รู้ความลับมันเข้าแล้ว
"ไม่จริง" ตอบเสียงแข็ง
ปึง!
เจ้าของห้องปฏิเสธแล้วสาวเท้าไปยังห้องนอน ปิดประตูห้องเสียงดังปึง
"ไม่จริงไม่เห็นต้องรุนแรงเลย!"
ได้ยินชัดเต็มสองรูหู แต่แค่ไม่ได้ตอบโต้ เพียงแค่เดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือมากดเข้าแอปพลิเคชันสีเขียว กดเข้าแชตชื่อ L
BE : เก็บของ
BE : เดี๋ยวไป
