บทที่ 20 บทที่20 อาจารย์ขาาา...

บทที่20 

อาจารย์ขาาา...

ริมฝีปากของอาจารย์เวย์บดขยี้จนข้าวฟ่างต้องผลักออกเธอหายใจเหนื่อยหอบเพราะอาจารย์เวย์รุกหนักเกินไป เล่นเอาหายใจหายคอไม่ทันเลย 

“อาจารย์ไปเก็บกดที่ไหนมาคะ” 

“ก็กับคุณไงเมื่อคืนก็ไม่ได้จัดคนก็อุตส่าห์รอว่าคุณดื่มจนเมาจะได้มีอารมณ์ร้อนแรง” 

“แหมอาจารย์ขา...เอางี้ไหมเราทานข้าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ