บทที่ 71 บทที่30 ง้ออยู่นะ

บทที่30

ง้ออยู่นะ

คำพูดของผมทำให้ขนมตกใจรวมถึงพ่อของเธอด้วย มันอาจจะเร็วไปแต่ตอนนี้ผมกลัวเหลือเกิน กลัวว่าเวลามันจะทำให้เราต้องห่างกัน 

“ยังไงเราพี่เขาพูดขนาดนี้แล้ว” ผู้เป็นพ่อหันไปถามลูกสาวที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ 

“ขนมขอไปหาคุณแม่ก่อนดีกว่าค่ะ” 

ผมมองขนมที่ไม่แม้แต่จะมองผมเลยมันทำให้ผมต้องเก็บซ่อนค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ