บทที่ 22 เมื่อความภูมิใจของตระกูลกลายเป็นกระสอบทราย

ยามราตรียังคงทอดตัวเหนือแผ่นฟ้า จันทราสาดแสงนวลจางคล้ายจะดับสูญภายใต้เปลวพลังปราณอันรุ่มร้อนที่ปะทุออกจากร่างของเซี่ยเฟิงจวิ้นแสงปราณของเขาสว่างวาบขึ้นดุจดวงตะวันยามเที่ยงตรง เปลวเพลิงลมปราณหมุนวนรอบกายดั่งอัคคีมังกรคำราม ทำให้ผู้คนในงานเลี้ยงบางส่วนถึงกับต้องเบือนหน้าหนีไปด้วยความหวาดผวา แม้จะอยู่ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ