บทที่ 83 กลายเป็นคนปัญญาอ่อน

"ช่างน่าเวทนานัก..." นางเอ่ยเสียงเบา ทว่าน้ำเสียงกลับดังก้องอยู่ในความเงียบของมิติที่ถูกตัดขาด "เด็กสาวผู้นั้นต้องกราบไหว้ผู้ที่ฆ่าพ่อแม่ของตัวเอง...เป็นอาจารย์"

คำพูดของนางเปลี่ยนบรรยากาศให้หนักอึ้งขึ้นทันตา ก่อนที่ดวงตาของนางจะพลันเปล่งประกายคมกล้า เยียบเย็นเสียยิ่งกว่าเกล็ดน้ำแข็งที่บาดลึกถึงกระด...