บทที่ 565 เธอเกลียดการถูกหงุดหงิด

หลังจากเงียบไปนาน อัลตันก็เอ่ยปากปลอบใจเขาในที่สุด "นี่ เดเมเทรียส อย่าเศร้าไปเลยนะ แม่ของนายคงมีเรื่องของตัวเองที่ต้องจัดการล่ะมั้ง สักวันหนึ่งท่านต้องกลับมาหานายแน่ๆ"

เดเมเทรียสเช็ดน้ำตา "‘สักวันหนึ่ง’ มันนานแค่ไหนเหรอครับ"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันเพื่อน นายคงต้องถามแม่ของนายเอง"

"ครับ"

หลังจากปล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ