บทที่ 20 ความลำบากใจ

บทที่ 20

ความลำบากใจ

จางเหวินซูมองกระดาษบนโต๊ะด้วยใจร้อนรุ่ม คนที่ลงมือกับอนุคนโปรดของตนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเจิ้งส่วง นางถึงกับกล้าทำเช่นนี้ เขารู้ว่าเจิ้งส่วงเอาแต่ใจ ขี้หึงหวง แต่ไม่นึกว่าพอแต่งนางมาจริง ๆ ความน่าเอ็นดู ดูน่ารักเวลาที่นางแสดงความหึงหวงตนมันจะแปรเปลี่ยนมาเป็นความน่าปวดหัวเช่นนี้...