บทที่ 15 เจ็บ

ตอนที่15 เจ็บ

“ไม่นอนก็อยู่ตรงนี้ไป” แต่ป้องปราบกลับไม่ง้อหรือพูดให้เธอรู้สึกดีสักนิด พูดออกมาอย่างไม่แยแสแล้วแกะมือเธอออกและพูดขึ้นอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินออกไปอย่างไม่สนใจ

นั่นทำให้ปลายฟ้าเงยหน้ามองตามหลังเขาไปอย่างไม่เข้าใจ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาทันที

“ทำไมเจ็บตรงนี้จัง” เสียงแผ่วพูดพร้อมก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ