บทที่ 48 ต้องไปแล้ว

ตอนที่48 ต้องไปแล้ว

แต่...

หมับ! แรงสวมกอดจากด้านหลังทำให้เธอหยุดชะงักอยู่กับที่พร้อมกับน้ำตาที่คลอออกมาก่อนจะไหลอย่างทนไม่ได้ ยิ่งเขาทำแบบนี้มันยิ่งทำให้เธอยากจะตัดใจ ยิ่งเขาทำแบบนี้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกอาลัยอาวรณ์ในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

*“ถ้าเธอหายดีแล้ว กลับมาได้ไหม” ป้องปราบถามเธอขึ้นอย่างมีหวัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ