บทที่ 3 ตอนที่ 3 ชีวิตไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิด!
กริ้ก~ กริ้ก~ กริ้ก~
เสียงน้ำแข็งกระทบเข้ากับขอบแก้ววอดก้า ดังขึ้นเป็นจังหวะที่ไพเราะเสนาะหู ความเงียบที่กระจายตัวอยู่รอบๆ พลันทำให้เสียงดังกล่าวดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้อง สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยว มองผ่านกระจกบานใหญ่สูงจรดเพดานออกไป เหม่อมองดูความวุ่นวายของทุกๆสรรพสิ่งเบื้องล่าง ที่ช่างแตกต่างจากโลกของเขาในตอนนี้โดยสิ้นเชิง! ความมืดในเวลานี้ไม่สามารถทำให้เขาหลับใหลได้ ชีวิตที่คิดว่าจะมีความสุข….กลับไม่ง่ายอย่างที่เขาคิด!!
“บ้าฉิป!!” เสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่านสบถขึ้น บ่งบอกถึงอารมณ์ในตอนนี้ที่ไม่ต่างจากจุดเดือดของไฟโลกันต์ รังสีจิตสังหารแผ่กระจายออกมารอบๆตัว เปลี่ยนบรรยากาศภายในห้อง ให้เย็นยะเยือกราวกับอยู่ในขั้วโลก แก้วในมือสากขาวโพลน!..ถูกบีบแน่นจนแทบแตกละเอียดคามือ! ดวงตาสีน้ำตาลอัลมอนด์ค่อยๆดำมืดลง!..เมื่อคำพูดของมารดาบังเกิดเกล้า! ดังก้องขึ้นมาในหูอีกครั้ง!!
‘แต่งงานและมีหลานให้ฉันซะอเล็กซิส!!’
พรึบบบบบ!!!!
อเล็กซิสทอดถอดหายใจออกมานับพันครั้งเพราะทันทีที่เขาก้าวขาลงมาจากเครื่องบินในเช้าวันนี้ สารจากมารดาบังเกิดเกล้าก็ร่อนส่งมาถึงมือของเขาอย่างรวดเร็ว! จากที่หวังจะรีบเคลียร์งานสำคัญแล้วบินกลับทันที เขากลับต้องมาทนนั่งฟังมารดาบังเกิดเกล้าแสดงละครน้ำเน่าบทเดิมๆ!..แล้วจบลงด้วยการออกคำสั่งที่เขาไม่มีวันทำให้! ซึ่งดูเหมือนคราวนี้จะหนักข้อขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว!..นั้นก็เพราะว่าไอ้เพื่อนตัวดีทั้งสี่ของเขานั้น!..ต่างทยอยมีเมียมีลูกสืบสกุลกันไปหมดแล้ว! ‘ยกเว้นเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น!’
จากที่คิดจะครอบครองโลกใบนี้ด้วยความโสด!..กลับถูกมารดาตามมาสกัดดาวรุ่งกันซะอย่างงั้น!! แล้วคิดว่าเขาจะทำตามไหม? บอกเลยว่า….
“ไม่มีทางง!!!” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอย่างหนักแน่น ราวกับตอบกลับความคิดของตัวเอง! เพราะเขานั้นไม่มีทางที่จะหาห่วงมาผูกคอแน่นอนอยู่แล้ว! แค่เห็นตัวอย่างเป็นไอ้พวกบ้านั้น ที่ยอมถอดเขี้ยวเล็บกลายเป็นเสือเล็บกุด เขาก็แอบสมเพชพวกมันมากพอแล้ว! แล้วเรื่องอะไรที่เขาจะสรรหาเหามาใส่หัวของตัวเองตามพวกมันละ!
ก๊อกก!!! ก๊อกกก!!! ก๊อกกก!!!
ในขณะที่อเล็กซิสกำลังระดมหัวสมองคิดหาวิธี ให้ตัวเองหลุดพ้นออกไปจากคำสั่งของมารดาอยู่นั้น บานประตูห้องที่เขาสิงสถิตอยู่ในตอนนี้ก็ถูกเคาะเบาๆจากอีกด้านหนึ่งดึงความสนใจของอเล็กซิส ให้ละความสายตาจากวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนไปยังบานประตูตรงหน้า ที่ค่อยๆถูกผลักเข้ามาหลังได้รับคำอนุญาตจากเขา
“เข้ามา”
แกร๊กก! ตึกๆๆๆ.. ทันทีที่ได้รับคำอนุญาต มือซ้ายคนสนิทที่พึ่งจะกลับมาจากท่าเรือขนส่งสินค้า ก็ผลักบานประตูห้องเปิดเข้ามา พร้อมกับค้อมศีรษะลงเล็กน้อยด้วยความเคารพ ไบเบิลหรือฝาแฝดคนน้องของโบเวนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หลังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเย็นยะเยือกที่กระจายตัวอยู่ภายในห้องแห่งนี้ คนมีชนักติดหลัง!..ถึงกับไม่กล้าสบตากับผู้เป็นนายเหนือหัวได้อย่างสะดวกใจ
“ท่าเรือเรียบร้อยดีใช่ไหม?”เสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยอำนาจเอ่ยขึ้น ดึงสติสตังของไบเบิลให้กลับมาจดจ่ออยู่กับปัจจุบัน ที่กำลังเผชิญหน้าอยู่กับปีศาจร้าย ที่กำลังยืนพิงแผ่นหลังกว้างสมชายชาตรีไปกับบานกระจกใส ที่สามารถมองเห็นความสวยงามของท้องฟ้า และความวุ่นวายของเมืองหลวงในยามค่ำคืนได้อย่างชัดเจน ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร!..ซึ่งใครเลยจะรู้ว่ามันคือภาพลวงตาแทบทั้งสิ้น! เพราะอเล็กซิส คราวน์ คนนี้นั้น….ไม่ต่างจากปีศาจร้ายลงมาจุติบนโลก!
“ครับนาย สิ้นค้าทั้งหมดถูกลำเลียงลงเรือและส่งถึงมือของลูกค้าได้อย่างปลอดภัยครับ” ไบเบิลลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยรายงานการส่งสินค้าล็อตใหญ่ ที่ทุกอย่างผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น นั้นก็เพราะว่ามันสมองที่ชาญฉลาดของอเล็กซิส ที่สามารถวางแผนทุกอย่างได้อย่างเฉียบขาด จนพวกศัตรูคู่อาฆาตทางธุรกิจมืด!..ไม่สามารถคาดเดาความคิดของคนตรงหน้าได้
“อืม…งั้นมึงออกไปได้แล้ว”เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้น ดึงไบเบิลออกจากห้วงภวังค์ของความคิดทั้งหมด ก่อนจะลอบมองท่าทีเงียบขรึมของอเล็กซิส!..ที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ! หรือนับตั้งแต่เดินทางกลับจากคฤหาสน์ตระกูล คราวน์ ซึ่งดูแล้วเรื่องที่ทำให้คนตรงหน้ากระดกวอดก้าราวกับน้ำเปล่าแบบนี้…ก็คงจะหนีไม่พ้นคำสั่งเด็ดขาดของคุณหญิงเอด้า! ที่ต้องการให้บุตรชายเพียงคนเดียวของท่าน!…สร้างครอบครัวเสียที!
“ครับ” ไบเบิลลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะค้อมศีรษะลงเล็กน้อยแล้วถอยหลังหมุนตัวเพื่อเดินออกไป
“เดี๋ยวก่อน!!” แต่ยังไม่ทันที่มือของไบเบิลจะเอื้อมไปจับลูกบิดของประตู เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจก็ดังขึ้น ทำคนมีชนักติดหลังสะดุ้งเฮือกเหงื่อแตกพลั่กๆ! พลันความคิดอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขความโลภของตัวเองก็แทรกเข้ามาทันที!
กึกก!!! ‘ขอโทษที่เห็นแก่เงินครับนาย’ ไบเบิลพร่ำขอโทษขอโพยอเล็กซิสในใจ ก่อนจะบังคับขาของตัวเองให้หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับปีศาจร้ายอีกครั้ง
“คะ..ครับนาย” พร้อมกับตะกุกตะกักพูด ราวกับกลัวคนตรงหน้าจะรู้ ว่าคนที่ส่งข่าวการกลับมาบ้านเกิดให้คุณหญิงเอด้ารู้นั้น! ก็คือพี่ชายเห็นแก่เงินของเขา!! โอ๊ะ!และที่สำคัญคือเขาดันตกกระไดพลอยโจน!..ไปแบ่งเงินทรยศนั้นมาซื้อนาฬิกาข้อมือเรือนใหม่เรียบร้อยแล้วด้วย!!!
อเล็กซิสกระแทกลมหายใจออกอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเอาขวดวอดก้าขึ้นมาเทลงแก้ว ตามด้วยน้ำแข็งหนึ่งก้อนเพื่อปรับอุณหภูมิในตัวของวอดก้า ก่อนจะยกขึ้นจรดริมฝีปากสีไวน์ก่ำ บ่งบอกถึงการบริโภคบุหรี่ของอเล็กซิสนั้น..จัดพอดู!
“ตกใจทำเชี่ยอะไร!..กูแค่จะสั่งให้มึงเรียกเด็กเข้ามาให้กูหน่อยก็เท่านั้น!..เสือกทำตัวมีพิรุธห่าเหวอะไรว่ะไอ้สัสไบเบิล!” อเล็กซิสเอ่ยขึ้นหลังสังเกตเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนของไบเบิล ที่ดูเหมือนจะลับลอบไปกระทำความผิดร้ายแรงมาโดยที่เขาไม่รู้! สายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวในตำนานหรี่ลงเล็กน้อย ทำเอามือซ้ายคนสนิทขาสั่นพั่บๆรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วส่ายหัวดุ๊กดิ๊กหนีความผิดร้ายแรง
พรึบพรับๆๆ
“บ้าไปใหญ่แล้วครับนายย~ ผมไม่ได้มีพิรุธอะไรเลยครับ! เพียงแค่สงสัยว่านาย..เออ..ต้องการเด็กแบบไหนดีครับคืนนี้~” ในขณะที่พูดออกไปนั้นมืออีกข้างก็ไม่ลืมที่จะไขว้นิ้วไว้ด้านหลัง พร้อมกับเปลี่ยนเรื่องไปยังเครื่องบำบัดความไคล้ ที่ผู้เป็นนายต้องการเรียกใช้ในค่ำคืนนี้แทน
“ลิ้นพริ้วจังนะมึง! ระวังจะได้อมลูกปืนกูแทนข้าว! ส่วนผู้หญิง..ขอเป็นเอเชียแล้วกัน”อเล็กซิสกระแทกลมหายใจออกอย่างเอือมระอา กับนิสัยของฝาแฝดที่ต่างก็เจ้าเล่ห์ไม่น้อยหน้าไปกว่ากัน ก่อนท้ายประโยคจะบอกความต้องการของตัวเองในค่ำคืนนี้ออกไป
“ได้เลยครับนาย!” ทันทีที่ไบเบิลที่ได้ยินคำตอบ เจ้าตัวก็ไม่รอช้ารีบค้อมศีรษะลงรับคำสั่ง ของผู้เป็นนายออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะตัวเขานั้นก็ไม่ปรารถนาจะอยู่เป็นเป้านิ่งให้อเล็กซิสจับพิรุธ เพราะฉะนั้นแล้วต้องรีบระเห็จตัวเองออกไปสงบสติอารมณ์โดยด่วน ก่อนที่เรื่องถูกความโลภของเงินตราเข้าครอบงำจะแดงขึ้น! ไม่งั้นทั้งเขาและไอ้พี่ชายจอมอลเวง!..ได้ถูกคนตรงหน้าเนรเทศไปเป็นเป้านิ่งกลางป่าแน่นอน!
“เดี๋ยว!” คราวนี้หัวใจของบอดี้การ์ดมากฝีมือดี!..แทบจะหล่นตุ้บลงไปอยู่ตาตุ่มจริงๆ! เมื่อเจ้าตัวถูกอเล็กซิสเอ่ยรั้งปลายเท้าเอาไว้อีกครั้ง
“0.0!! คะ..ครับนาย!” ฝ่ามือทั้งสองข้างชื้นแฉะเป็นไปด้วยเม็ดเหงื่อ บ่งบอกถึงความหวาดหวั่นที่ผุดขึ้นมากลางอก ไบเบิลพยายามขับไล่ความรู้สึกดังกล่าวทิ้ง ก่อนจะบังคับร่างกายทุกส่วนของตัวเอง!..ให้หันกลับไปหาผู้เป็นนายอีกครั้ง!
พรึบพรับ! อเล็กซิสกำลังนั่งไขว่ห้างพิงหลังไปกับพนักโซฟาสีดำสนิท รังสีแห่งความน่าเกรงขามที่แผ่กระจายออกมานั้น ไม่ต่างจากมีมือปริศนาที่มองไม่เห็น..กำลังเคลื่อนเข้ามาบีบรอบลำคอของไบเบิลอย่างช้าๆ
อึกก!!
“=_=นาฬิกามึงสวยดีนะ” ก่อนเสียงทุ้มราบเรียบจะเอ่ยขึ้น ทำหนังศีรษะของไบเบิลถึงกับเย็นวาบราวกับถูกน้ำจากขั้วโลกสาดเข้าจังๆ! นาฬิกาแบรนด์ดังที่พึ่งถอยออกมาหมาดๆ!..ดูเหมือนจะมีน้ำหนักขึ้นมาทันที เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นตามขมับบวกกับสายตาคมกริบดังเข็มนับพันเล่ม!..ที่กำลังทิ่มแทงเนื้อตัวของไบเบิลจนพรุน!
อึกกก!!!
“คะ..ครับ!..ผมได้ทิปจากผู้ใหญ่ใจดีมานิดหน่อยครับนาย..แฮะๆ~” เจ้าตัวฝืนกลืนความบรรลัยของตัวลงท้อง ก่อนจะตอบคำถามตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอดออกไป และได้แต่หวังว่าผู้เป็นนาย…จะไม่ฟื้นฝอยหาตะเข็บ!..เรื่องที่เขาได้พลาดไปแล้ว!!
“=_=ชีวิตดีเหลือเกินนะมึง!”
“^.^แฮะๆ..ที่มีวันนี้ได้ก็เพราะนายทั้งนั้นแหละครับ”
“-_-!”
