บทที่ 39 39

หลายวันต่อมา 

หมับ~

แขนขาวผ่องสอดเข้าไปโอบรัดร่างหนาพลางซุกใบหน้าเข้ากับแผงอกกว้างทันทีที่ประตูห้องถูกดันให้ปิดลง 

เราทั้งคู่อยู่ด้วยกันตามลำพัง จนคนตัวเล็กกล้าที่จะกอดเพื่อเรียกร้องหาความอบอุ่นจากกายหนาอีกครั้ง

ฉลามอมยิ้ม ก้มหน้ามองคนที่กอดตัวเขาจนแน่นก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน 

“เป็นอะไร อ้อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ