บทที่ 103 มาอีกคน

มาอีกคน

สองขีด!

ปะ เป็นไปไม่ได้

ประโยคที่ญานินเอ่ยรำพึงกับตัวเองซ้ำๆ อีกทั้งมือไม้ที่กำลังถือแท่งเล็กๆ สั่นไหวปรนไปกับความเครียดที่กำลังก่อตัวเกิดขึ้น ยังไม่ถึงสามเดือนเลยตั้งแต่วันนั้นทำไมถึงเป็นแบบนี้จนได้ ในเมื่อก็กินยาไปแล้วทำไมผลมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้อีก

เหมือนเดจาวูเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ...