บทที่ 41 คนไม่สบาย

บทที่ 41 คนไม่สบาย

ผมรู้ว่าตัวเองห่วงเธอมากขนาดไหนตั้งแต่มันได้ยินเสียงกรี๊ดก็รีบวิ่งออกจากห้องโดยที่ไม่คิดชีวิตด้วยซ้ำ

“ถ้ามึงไม่ตอบ..พวกกูไม่ให้ไอ้รูธบอก เอาไง?”

เสียงของไอ้โซฟัสพูดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โสตประสาทที่กำลังคิดของผมก็เริ่มทำงานทันที

“เออ กูห่วงพวกมึงพอใจยัง” 

23.00 น.

เวลานี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ