บทที่ 34: ตอนนี้ถึงตาฉันที่จะโอ้อวด

เซบาสเตียนรีบกอดเธอไว้แน่น แล้วปลอบด้วยเสียงอ่อนโยนว่า "อย่าพูดจาเหลวไหลเลย เธอจะไม่เป็นไรหรอก"

"จริงๆ แล้วฉันเป็นโรคกลัวที่แคบ เรื่องนี้มีแค่พ่อกับเอเลนอร์เท่านั้นที่รู้ แต่แค่เพราะเท็ดดี้ทำผิด เธอก็กลับมาใส่ร้ายว่าเป็นเพราะฉันปล่อยปละละเลย แล้วบังคับให้พ่อขังฉันในห้องเก็บของ เธอตั้งใจจะให้ฉันตายชั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ