บทที่ 7 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน

“ผมคุ้นๆว่าใช้คุณมี่หรือเปล่าก็เลยเดินตามมาดูและก็ใช่จริงๆครับ” เขมินทร์พูดจบก็นั่งลงพื้นทรายห่างจากหญิงสาวพอประมาน

“วันนั้นฉันยังไม่ได้ขอบคุณคุณครามเลยค่ะที่ช่วยพาไปส่งห้อง ขอบคุณมากนะคะ” มิรันดาขอบคุณชายหนุ่มที่ไปส่งเธอถึงห้องหลังจากวันนั้นเธอก็ไม่เจอเขาอีกเลยแต่กลับมาเจอที่นี่ช่างบังเอิญจริงๆห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ