บทที่ 26 บท 15.2

“เปิดกล้องงั้นเหรอ” เนื่องจากเจ๋งไม่เคยร้องขอแบบนี้มาก่อน ชิลินจึงทวนคำพูดของเพื่อนแบบงง ๆ

[ใช่ พอดีตอนนี้กูอยากเห็นหน้ามึงว่ะ] เจ๋งยืนกรานความต้องการของตัวเอง และเพราะแบบนั้นชิลินจึงต้องยกโทรศัพท์ออกห่างใบหูของตัวเองแล้วกดปุ่มเปิดกล้องแบบงง ๆ

“เป็นบ้าอะไร เมื่อตอนเย็นก็เพิ่งเจอหน้ากันไปแท้ ๆ” ชิลินเอ่ยถามเพื่อนตัวเองอย่างไม่เข้าใจ

[ก็กูอยากเจอหน้าอีกไม่ได้หรือไง] เจ๋งโต้ตอบกลับมาแล้วซักไซ้กันทันที

“…”

[เอาล่ะ ตอนนี้ไอ้เจ้าสมุทรอยู่ไหน แล้วทำไมมึงถึงได้ไปโผล่ที่ห้องมันได้] อีกฝ่ายซักไซ้กันราวกับเป็นตำรวจสอบสวน

แล้วเพราะตอนนี้ชิลินกำลังเปิดลำโพงเพื่อที่เขาจะได้วิดีโอคอลกับเพื่อนได้ถนัด นั่นจึงทำให้เจ้าสมุทรสามารถได้ยินทุกถ้อยคำของเจ๋งและสามารถตอบได้ทันที

“อยู่นี่นี่แหละ พอดีคืนนี้ชิลินมานั่งทำงานคู่ด้วยกันน่ะ” เจ้าสมุทรที่จัดการเป่าผมและทาครีมบำรุงเสร็จแล้วเป็นคนตอบเจ๋งด้วยตัวเอง ซึ่งนั่นก็ทำให้เพื่อนสนิทของชิลินเงียบไปพักหนึ่ง

[แล้วทำไมต้องนัดกันมาทำตอนดึกด้วย ทำไมไม่นัดทำงานตอนกลางวัน] เจ๋งซักถาม

“ถามแปลก ก็เพราะสะดวกเวลานี้ไง” เจ้าสมุทรให้คำตอบด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ก่อนจะพูดต่อ “ว่าแต่มึงเป็นอะไรเนี่ย ทำตัวเป็นพ่อชิลินไปได้ เพื่อนมึงไม่ใช่เด็กสองสามขวบแล้วนะ”

[ต่อให้ไอ้ชิลินจะโตกว่านี้ กูก็จะทำตัวเป็นพ่อมันแบบนี้ต่อไปนี่แหละ]

“แล้วไม่กลัวว่าชิลินจะอึดอัดบ้างเหรอ ถ้าเพื่อนเอาแต่ทำตัวเป็นพ่อแบบนี้น่ะ” เจ้าสมุทรถามต่อ และก็ไม่รู้ทำไมชิลินถึงสัมผัสได้ถึงบรรยากาศคุกรุ่นระหว่างเจ๋งกับอีกฝ่าย

ราวกับทั้งคู่กำลังเล่นสงครามประสาทกันอย่างไรอย่างนั้น

“หยอกเล่นนะ อย่าคิดถือสา” เจ้าสมุทรพูดเพิ่มเติมทั้งหน้ายิ้ม จากนั้นเจ้าตัวถึงค่อยพูดต่อด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “แล้วทำไมถึงโทรมาหาเวลานี้กัน นี่อย่าบอกนะว่ามึงกำลังคิดว่ากูกับชิลินกำลังเอากันอยู่น่ะ”

“นี่…” เพราะคาดไม่ถึงว่าเจ้าสมุทรจะพูดแบบนี้ออกมาหน้าตาเฉย ด้วยความตกใจของชิลิน เขาที่ถือโทรศัพท์อย่างเงียบ ๆ อยู่นานสองนานจึงพูดออกมาแบบนั้น ชิลินคิดว่าเขาจะต้องทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่บทสนทนามันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้

[กูเนี่ยนะคิดแบบนั้น ไม่มีทางหรอก ฮ่า ๆ] เจ๋งโต้ตอบกลับมาพร้อมกลั้วหัวเราะในลำคอ คล้ายเจ้าตัวขบขันในคำพูดคำจาของเจ้าสมุทรมาก

[ที่โทรมาหาตอนนี้เพราะกูเป็นห่วงชิลิน มันเป็นคนกลัวเสียงฟ้า ถ้าเสียงดังมาก ๆ มันก็จะนอนไม่หลับบางครั้งก็ร้องไห้ ส่วนมึง…]

“…”

[ตัวมึงเองก็น่าจะชอบผู้หญิงไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมกูต้องกลัวว่ามึงจะมานอนกับเพื่อนกูด้วยล่ะ] เจ๋งพูดต่อให้จบ ขณะที่เจ้าสมุทรก็เอาแต่นั่งยิ้มท่าเดียว

ซึ่งรอยยิ้มที่อีกฝ่ายกำลังแสดงออกในตอนนี้ ต่อให้มันจะดูยิ้มแย้มเหมือนคนอารมณ์ดี แต่ชิลินกลับไม่รู้สึกว่าเจ้าของรอยยิ้มอารมณ์ดีเหมือนอย่างที่พยายามแสดงออกเลย

“ฮ่า ๆ ก็ไม่แน่” เจ้าสมุทรตอบกลับแบบคลุมเครือ และคำตอบนั้นของอีกฝ่ายก็ทำให้เจ๋งพูดบางอย่าง

[ชิลิน แล้วทำไมมึงต้องนอนค้างที่ห้องไอ้เจ้าสมุทรด้วย ทำงานเสร็จก็กลับสิ] คราวนี้เจ๋งเปลี่ยนมาคุยกับชิลินบ้าง

“พอดีว่าฝนตกหนักน่ะ ก็เลยคิดจะนอนค้างที่นี่แล้วค่อยกลับตอนเช้าน่าจะดีกว่า” ชิลินตอบเพื่อน เมื่อตอนนี้ฝนตกหนักจริง ๆ ต่อให้เจ้าสมุทรจะขับรถกลับไปส่งกัน ยังไงมันก็อันตรายอยู่ดี เนื่องจากข้างนอกตอนนี้น่าจะมีน้ำท่วมขังเพราะระบายไม่ทัน อีกทั้งมันยังเสี่ยงที่เครื่องยนต์จะดับกลางทางด้วย

[งั้นกูจะออกไปรับเอง] เจ๋งเอ่ยอย่างดื้อรั้น

“ไม่ต้องมาหรอก เพราะมันอันตราย” ชิลินปฏิเสธความหวังดีของเพื่อนแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดนานและคำพูดของเขาก็น่าจะขัดอกขัดใจเจ๋งอยู่พอสมควร อีกฝ่ายถึงได้ขมวดคิ้วเป็นปมหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น

[…]

“เดี๋ยวเราจะนอนนี่นี่แหละ เพื่อนกันนอนด้วยกันมันจะเป็นอะไรไป” ชิลินยังคงยืนกรานคำพูดเดิม

หลังจากที่เจ๋งวางสายไปแล้ว ความอึดอัดก็แผ่ปกคลุมไปทั่วห้องนอนของเจ้าสมุทรอย่างไม่ต้องสงสัย แต่คราวนี้ชิลินคิดว่าเขาสามารถรับมือกับมันได้ เพราะทันทีที่เขากดตัดสายเจ๋งไปแล้ว ชิลินก็รีบวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมแล้วหลับตาลงเตรียมจะเข้านอนตามที่ตั้งใจเอาไว้ทันที

“เจ๋งมันทำตัวแบบนี้ตลอดเลยเหรอ” แม้เจ้าสมุทรจะเห็นอยู่เต็มตาว่าชิลินปิดเปลือกตาไปแล้ว แต่เจ้าตัวก็ยังถามกันอยู่ดี

“อือ” เขาที่ถูกถามขานรับกลับไปทั้งที่ยังคงปิดเปลือกตาอยู่

ซึ่งในวินาทีเดียวกันนั้นชิลินก็รู้สึกได้ถึงแรงยุบตัวของเตียงนอนขนาดคิงส์ไซซ์ เมื่อเจ้าของเตียงได้ย้ายตัวเองขึ้นมานอนอยู่บนเตียงเดียวกันแล้ว

“แล้วชิลินไม่อึดอัดเหรอ เพราะไอ้เจ๋งมันดูจู้จี้เกินกว่าคำว่าเพื่อนด้วยซ้ำ”

“อาจเพราะชินแล้วมั้ง”

“…”

“พอดีเรากับเจ๋งรู้จักกันมาตั้งแต่มัธยมแล้วน่ะ ซึ่งเจ๋งก็มีนิสัยแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว”

“เพราะเจ๋งมันทำตัวเป็นพ่อชิลินแบบนี้หรือเปล่า ชิลินก็เลยไม่มีแฟนมาจนถึงทุกวันนี้” เจ้าสมุทรพูดต่อ

โดยคราวนี้ก็ทำให้ชิลินต้องลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อที่เขาจะได้พบว่าตอนนี้เจ้าสมุทรที่กำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ กัน กำลังนอนหันข้างมาทางเขา

“ไม่เกี่ยวหรอก” ชิลินตอบกลับไปพร้อมอธิบายเพิ่มเติม เมื่อเขาไม่ต้องการจะให้เจ้าสมุทรมองเจ๋งในทางไม่ดี

ชิลินจะต้องปกป้องเพื่อนของตัวเอง นั่นคือสิ่งที่เขาคิด