บทที่ 37 บท 20.2

เวลาต่อมาทันทีที่ชิลินแต่งตัวเสร็จ เขาก็เดินมายืนมองเงาของตัวเองที่หน้ากระจกอยู่ครู่หนึ่ง และพอชิลินคิดว่าเขาไม่น่าลืมอะไรแล้ว ชิลินก็รีบเปิดประตูออกไปจากห้อง โดยที่เขาไม่คิดจะตะโกนบอกแก๊งกุมารเหมือนอย่างทุกครั้งด้วยซ้ำ

“ชิลิน ทางนี้ครับ!” ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในห้องเรียนและวันนี้เขาก็เดินทางมาถึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ