บทที่ 2 ตอนที่2. ไฮโซตกอับ
@บ้านอัศวพัทธ์
“คุณพ่อคะ นี่มันคืออะไรคะ”มุขลดา(น้องสาวฝาแฝดของมัลลิกา) ถามผู้เป็นพ่อด้วยสายตาสงสัย หลังจากเห็นเอกสารโอนหุ้นให้กับคนอื่น
“มุขไม่ต้องรู้หรอกลูก ทำเสร็จแล้วก็ไปพักเถอะ”เมธาบอกลูกสาวคนเล็กด้วยน้ำเสียงเบา แสดงให้เห็นถึงอาการเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด จนลูกสาวอกสงสารพ่อไม่ได้
“พ่อมีปัญหาอะไรเล่าให้มุขฟังได้นะคะ มุขจะรับฟังปัญหาของพ่อเอง”มุขรดาเดินเข้าไปสวมกอดพ่อของเธอ และพร้อมเป็นที่ปรึกษาและที่ปรับทุกข์ให้พ่อเหมือนที่แม่ของเธอชอบทำ
เพราะตั้งแต่ที่แม่จากไปด้วยโรคร้าย พ่อของเธอก็ทำแต่งาน แทบไม่ปล่อยให้ตัวเองมีเวลาได้พักเลย แล้วพ่อก็ทำหน้าพ่อได้ดีมาก ไม่เคยให้ลูกทั้งสองคนต้องลำบาก อยากได้อะไร พ่อก็ไม่เคยขัดสักครั้ง
“ช่วงนี้บริษัทกำลังมีปัญหา แต่อีกไม่นานก็คงจะดีขึ้น ลูกไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ”เมธาเลือกที่จะโกหกเพื่อให้ลูกสาวสบายใจ ทั้งๆที่จริงแล้ว เค้าขายหุ้นเพื่อจะประคองบริษัทไว้ เพราะเค้ากลัวลูกทั้งสองคนจะลำบาก
“ถ้าพ่อมีอะไรให้มุขช่วย พ่อบอกได้เลยนะคะ เงินเก็บของมุขก็มีเยอะ ถ้าพ่อจะ..”
“ไม่หรอกลูก ลูกเก็บไว้เถอะ เห็นลูกบอกว่าวันนี้จะออกไปงานวันเกิดเพื่อนไม่ใช่เหรอ”เมธาพูดนอกเรื่องเพื่อไม่ให้กดดันไปมากกว่านี้ แค่นี้เค้าก็อายลูกมากเกินพอแล้ว อายที่เค้าไม่เอาไหน ช่วงแม่ของลูกจากไปเค้าเอาแต่เสียใจ จนไม่ได้สนใจบริษัทเลย
“ค่ะ แต่ตอนนี้มุขอยากอยู่เป็นเพื่อนพ่อมากกว่า”มุขลดาพูดออกไปเสียงเบา แล้วกอดพ่อแน่น เธอกลัวพ่อของเธอจะคิดสั่นเหมือนนักธุรกิจคนอื่นๆ
“ไปเถอะลูก ไปเปิดหูเปิดตาซะบ้าง อยู่แต่บ้าน น่าเบื่อจะแย่ แล้วพี่เรากลับมาหรือยัง”
“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เดี๋ยวมุขไปดูให้ ถ้าพ่ออยากได้อะไร เรียกใช้มุขได้เลยนะคะ บางทีมุขอาจจะไม่ไป”
“ไปเถอะลูก ไปเปิดหูเปิดตาซะบ้าง”เมธาบอกลูกสาวคนเล็กด้วยความเอ็นดู ถึงมัลลิกากับมุขลดาจะเป็นฝาแฝดกัน แต่นิสัยใจคอแตกต่างกัน
มัลลิกาเป็นสาวมั่นที่ชอบทำให้ตัวเองโดดเด่นอยู่ตลอดเวลา แล้วยังคบหากับไฮโซหนุ่มมาแล้วหลายคน แต่ก็ไม่ได้จริงจังจนถึงขั้รแต่งงาน แล้วมัลลิกาก็ชอบออกงานสังคม หรือไม่ก็ไปเดินห้าง ใช้ชีวิตราวกับเจ้าหญิง
ต่างจากมุขลดาที่เป็นคนไม่ชอบงานสังคม ชอบทำงานสบายๆ ไม่ต้องเจอผู้คนมากนัก เธอจึงเลือกที่จะเป็นนักเขียนใช้ชีวิตอยู่แต่หน้าหนังสือ และทำงานบ้านอยู่ที่บ้าน จึงไม่ค่อยมีใครรู้จักเธอ ถ้าไม่ใช่คนในครอบครัวหรือเพื่อนสมัยเรียน
.
.
.
@CIub5
“ฉันมาถึงแล้วนะ แกอยู่ตรงไหน”
มุขลดาโทรหาดาวนิลเจ้าของงานวันเกิดและเป็นเพื่อนสนิทของเธอ ที่ต้องโทรหาเพื่อนเพราะเธอไม่กล้าที่จะเข้าไปในผับหรูคนเดียว ดูท่าทางคนจะเยอะมากด้วย ถ้าไม่ใช่งานวันเกิดของเพื่อนรักเธอคงมาเหยียบที่แบบนี้แน่ๆ
(อยู่ข้างในแล้ว แกเดินเข้ามาเลย)
“อะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน”
(อยู่ข้างใน เข้ามาเลย)
“ส่งไลน์ละกันนะ”
มุขลดาไม่เข้าใจที่เพื่อนรักพูด จึงกดวางสายแล้วส่งไลน์ไปแทน
Mookrada ฉันกำลังเดินเข้าไปนะ ออกมารับด้วย
พอกดส่งไลน์ไป มุขลดาก็เดินเข้ามาในผับทันที เผื่อเพื่อนรักจะมองเห็น
“โอ๊ย!!”
มุขลดามัวแต่มองที่มือถือจนเดินไปชนกับร่างกำยำเข้าเต็มๆ แต่โชคดีที่เค้าประคองเธอไว้ ไม่อย่างนั้นคงจะล้มไม่เป็นท่า
“ขอบคุณนะคะที่ช่วย แล้วก็ขอโทษที่เดินไม่ระวัง”มุขลดาเอ่ยออกไปพร้อมเงยหน้ามองเจ้าของร่างกำยำนี้
“ไม่เป็นไรครับคุณมัลลิกา ตัวจริงสวยกว่าในรูปนะครับ”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอให้ไฮโซสาวที่หนุ่มๆพูดถึงมากที่สุด แล้วก็เป็นอย่างที่เค้าล่ำลือมาจริงๆ เธอสวยสะกดทุกสายตาจริงๆ
“ขอบคุณค่ะ ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”มุขลดารีบพูดตัดบทไป เพราะไม่มีความจำเป็นอะไรที่มุขลดาจะอธิบายว่าเธอไม่ใช่มัลลิกา เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คนอื่นคิดว่าเธอเป็นพี่สาวของเธอ
.
.
.
ตัดภาพมาที่ร้านอาหารชื่อดัง
โซนสำหรับแขกวีไอพี มัลลิกานั่งดื่มกับกลุ่มไฮโซรุ่นราวคราวเดียวกัน มีทั้งชายและหญิงสี่ห้าคน
“มิลล์เบื่อเหรอคะ”ศรันย์ไฮโซหนุ่มที่กำลังคบอยู่กับมัลลิกาถามขึ้นมาด้วยท่าทางเอาใจแฟนสาว
“เบื่อสิค่ะ ไม่รู้ว่าคุยเรื่องอะไรกัน”มัลลิกาแสดงท่าทางเบื่อเต็มทน มาทานข้าวกันยังจะคุยอวดรวยกันอยู่ได้ เรื่องที่อวดอ้างกันอยู่ ใครๆก็มีกันทั้งนั้น ไม่รู้จะพูดทำไม
“ถ้ามิลล์เบื่อ เราไปหาอะไรทำแก้เบื่อกันมั้ยคะ”ศรันย์ยื่นแขนไปโอบเอวแฟนสาวพร้อมสายตาเชิญชวน
“ก็ได้ค่ะ แต่มิลล์ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”มัลลิการีบลุกขึ้นเดินไปฝั่งของห้องน้ำทันที ที่จริงเธอไม่ได้อยากจะเข้าหรอก แต่เธออยากไปทักทายคนคุ้นเคยมากกว่า
เพราะข่าวนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มีทรัพย์สมบัติหลายพันล้าน แล้วยังมีแหล่งทำเงินอีกมากมาย ทำให้เค้าดูน่าสนใจขึ้นหลายเท่า ต่างจากฐานะรองประธานที่เค้าเคยเป็นในตอนที่คบกับเธอ มันดูไม่มีอนาคตเอาซะเลย
“อุ๊ย!! ขอโทษนะคะ”มัลลิกาแกล้งเดินชนอดีตแฟนเมื่อเค้าเดินออกมาจากห้องน้ำ
“...”ภูวดลมองใบหน้าสวยที่อยู่ห่างไม่กี่เซ็น ก่อนจะตั้งสติได้แล้วปล่อยมือออกจากร่างบาง
“เดี๋ยวสิคะ”มัลลิการั้งแขนแกร่งไว้ ก่อนจะเดินไปหยุดตรงหน้าอดีตแฟนอีกครั้ง
“มิลล์เห็นนะคะ ว่าพี่ภูแอบมองมิลล์”มัลลิกาพูดออหมาด้วยท่าทางมั่นใจในตัวเอง
“...”
“พี่ภูยังรักมิลล์อยู่ใช่มั้ยคะ”
“ถามทำไม ถ้าใช่ เธอจะกลับมาคบกับฉันเหรอ”
“ก็ไม่แน่นะคะ เพราะมิลล์ก็คิดถึงพี่เหมือนกัน”มัลลิกาใช้สายตายั่วยวนเหมือนที่เคยทำ ถ้าเธอจะกลับไปคบกลับภูวดลก็ไม่ได้เสียหายอะไรหนิ เธอยังไม่ได้มีเจ้าของสักหน่อย
แต่ยังไม่ทันจะหว่านเสน่ห์สำเร็จ เสียงของแฟนคนปัจจุบันก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะซะก่อน
“มิลล์ครับ มายืนทำอะไรตรงนี้”
“เปล่าค่ะ มิลล์แค่ทักทายคนรู้จัก แล้วเจอกันนะคะพี่ภู”มัลลิกายิ้มให้ภูวดลก่อนจะหันไปควงแขนศรันย์ออกไปทันที
‘ผู้หญิงอย่างเธอไม่สมควรได้รับความรัก ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้ล่าตลอดไปหรอก’ภูวดลคาดโทษอดีตแฟนอย่างเจ็บใจ เค้าไม่น่าไปหลงรักผู้หญิงหน้าเงินแบบนี้เลยจริงๆ
