บทที่ 4 ตอนที่4. เลือดบริสุทธิ์ [NC+]

ฟุบ!!

ภูวดลวางร่างสวยลงบนเตียงกว้างแล้วตามลงมาทาบทับทันที ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ขัดขืน แต่ถึงเธอจะขัดขืนยังไง เค้าก็มั่นใจว่าเค้าเก่งพอจะทำให้เธอยอมอย่างว่าง่าย แล้วก็เป็นอย่างนั่นจริงๆ เธอนอนนิ่งไม่ขัดขืนเหมือนตอนแรก

ใบหน้าหล่อผุดยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว

“อือ!! อย่า!!”เมื่อเห็นร่างบางถอยหนี ภูวดลก็ตามไปทาบทับแล้วถอดเสื้อผ้าของเธอออกเช่นกัน ไม่นานสองร่างก็เปลือยเปล่าพร้อมรับกิจกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น

ยอดอกสีหวานถูกกลืนกินด้วยปากหนา ลิ้นร้อนตวัสเลียวนรอบสลับข้างไปมาจนร่างบางบิดเร่าไปทั้งร่าง มือเล็กขย้ำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

หลังจากฟัดเต้าอวบจนหน่ำใจ ใบหน้าหล่อก็เลื่อนไปที่ซอกคอขาว มือหนาจับขาเรียวแยกออกแล้วแทรกตัวเข้ามาหว่างขา

ภูวดลก้มมองร่องสวยด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ร่างสวยตรงหน้าทำให้คนไร้หัวใจอย่างเค้า หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ตอนนี้เค้าอยากจะรู้ใจจะขาดว่าร่องสวยนี้จะมีใครได้เชยชมหรือยัง คิดได้เล่นนั้นนิ้วร้ายก็เข้าไปสำรวจทันที

“อือ!!”ร่างสวยเกร็งตัวจนคับแน่นยิ่งกว่าเดิม

“แน่นสุดๆ เคยทำแบบนี้กับใครหรือเปล่า”

ใบหน้าสวยส่ายหน้าไปมาเบาๆ พร้อมจะถอยหนี แต่ก็โดนรั้งไว้อยู่ดี คำตอบของเธอทำเอาคนถามฉีกยิ้มออกมาทันที

“ถ้าอย่างนั้น ผมขอเป็นคนแรกของคุณก็แล้วกัน”สิ้นคำพูดเชิงบังคับ มือหนาก็จับท่อนเอ็นมาถูไถกับร่องสวยแล้วกระแทกดุ้นเข้าไปทันที

สวบ!!!

“ฉันไม่... อร๊าย!!!”

คำพูดที่จะบอกว่าเธอไม่ใช่มัลลิกาถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปวด ความเจ็บที่ไม่มีคำบรรยาย มีเพียงน้ำตาเม็ดเล็กที่ไหลออกมาจากหางตา

หัวใจหินกระตุกวูบเมื่อเห็นใบหน้าสวยแสดงท่าทางเจ็บปวด แต่ก็ดีใจซะมากกว่าที่ได้เป็นคนแรกของเธอ

“อย่าเกร็ง..เดี๋ยวก็หาย”ภูวดลพยายามปลอบเธอ ไม่รู้ทำไมเค้าถึงอ่อนไหวกับสายตาคู่นี้ สายตาที่มองเค้าเหมือนออดอ้อนตลอดเวลา

“ไม่ๆ หยุดนะ!! ฉันไม่ใช่พี่มิลล์!! อือ!!!”มุขลดาพูดออกไปอย่างร้อนรน ความเจ็บยังคงวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ไม่ท่าทีว่าจะหายเลย แล้วมันก็ไม่สนุกเหมือนตอนแรกเลย

“อย่าพูดถึงผู้หญิงคนนั้น”ภูวดลส่งสายตาดุไปให้คนใต้ร่าง ที่เค้าทำกับเธอแบบนี้ ไม่ใช่เพราะคิดว่าเธอเป็นมัลลิกา เพราะเป็นเธอต่างหากหล่ะ

“คุณ!!! ได้โปรดหยุดเถอะ ฉันเจ็บ!!”

“ผมหยุดไม่ไหว ทนหน่อย ผมก็เจ็บเหมือนกัน”

ภูวดลก้มมองตรงจุดเชื่อมต่อด้วยความพอใจ เลือดสีสดที่เคลือบแก่นกายของเค้าแสดงให้ดห็นชัดเจนว่าเธอบริสุทธิ์ เอวหนาเริ่มขยับเข้าออกในจังหวะเนิบนาบให้เธอได้ปรับตัว เพราะเค้าเองก็ทนไม่ไหวเช่นกัน ร่องของเธอมันรัดแน่นจนปวดไปหมด

“โอ๊ย!!! ฉันเจ็บ!!!”มุขลดาพูกออกมาอกครั้ง ถึงความเจ็บจะลดลงบ้าง แต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี

“ทนหน่อย!! เดี๋ยวก็หาย!!”สิ้นคำพูดปลอบโยน ร่างหนาก็อัดแรงกระแทกแก่นกายใส่ร่างสวยทันที

ปึก!!

ปึก!!!

ปึก!!

ด๊วบ!!! ด๊วบ!!!

ทั้งเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ทั้งเสียงดูดปากแลกลิ้นกันดังลั่นห้อง มุขลดาเริ่มปรับตัวได้แล้วตอบสนองออกมาอย่างไม่รู้ตัว แขนเรียวยกขึ้นโอบคอแกร่ง สองมือหนาจับขาเรียวทั้งสองข้างมาเกี่ยวรักสะโพกหนา ปากหนาบดขยี้ริมฝีปากเล็กไปพร้อมกับช้อนร่างบางขึ้นให้อยู่ในท่านั่ง

มือหนาจับก้นงอนเพื่อช่วยให้สองร่างแนบชิดขึ้น ปากหนาเลื่อนมาดูดเม้มไปทั่วซอกคอขาว เอวหนาก็สอบเข้าออกในร่องรักที่คับแน่นไม่หยุด

“คุณรัดผมแน่นมาก อ่า!!!”ภูวดลครางเสียงต่ำออกมาอย่างทนไม่ไหว

“ฉันรู้สึกแปลกๆ หยุดก่อนได้มั้ย”มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ทั้งๆที่ควรจะห้ามเค้าไม่ให้ทำแบบนี้ แต่ร่างกายเธอกับตอบสนองเค้าเป็นอย่างดี มันน่าอายชะมัด

“คุณไม่ได้อยากให้ผมหยุดหรอก เชื่อสิ!!”

ภูวดลจับร่างบางนอนราบลงกับเตียงอีกครั้ง แล้วจัดท่าที่พร้อมจะจบเกมส์นี้

“ครางดังๆได้เลย ห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียง”

ภูวดลบอกคนใต้ร่างก่อนจะอัดแรงกระแทกใส่ร่างสวยอย่างหนักหน่วงในจังหวะสุดท้าย

“อ่ะ!!! คุณ!!! โอ้ว!!! ไม่ไหวแล้ว!!! อร๊าย!!!”

มุขลดาเกร็งไปร่างเมื่อถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งแรก ตั้งแต่เกิดมาเธอก็พึ่งรู้ว่าความเสียวมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

“ไม่รอกันบ้างเลยนะ อ่าส์!!”

ปึก!!! ปึก!!! ปึก!!!

เอวหนากระแทกเน้นๆไปหลายครั้ง ใบหน้าหล่อหลับตาพริ้มพร้อมเสียงครางเซ็กซี่ ทำเอาคนใต้ร่างใจเต้นแรงไปด้วย ทำไมตอนผู้ชายถึงสวรรค์มันน่ามองแบบนี้ ร่างหนาฟุบหน้าลงกับหน้าอกใหญ่ทันทีที่ปลดปล่อยแล้ว

“คุณทำผมประทับใจสุดๆ ผมขอต่ออีกนะ”

“ฉันไม่..”มุขลดาอยากจะปฏิเสธออกไป แต่พอเห็นสายตาคมที่มองเหมือนอ้อนวอน เธอก็เลือกที่จะไม่พูดแล้วหันไปทางอื่นแทน

“ไม่ต้องกลัว รอบนี้คุณจะมีแต่ความสุข เชื่อผมสิ”

คำพูดที่ฟังดูอบอุ่น แต่แฝงไปด้วยคงามเอาแต่ใจ ภูวดลจับร่างบางพลิกคว่ำนอนคว่ำหน้าลงกับเตียง สะโพกงอนถูกยกขึ้นเล็กน้อย

“คุณสวยมาก รู้ตัวมั้ย”สายตาคมมองสำรวจไปทั่วร่างสวย เค้ายอมรับว่าเคยหลงในร่างกายของมัลลิกามาก่อน แต่ค่างสวยตรงหน้านี้ทันกลับรู้สึกแตกต่างออกไป แต่ก็อธิบายไม่ได้ว่ามันคืออะไร

“ไม่เจ็บจริงๆใช่มั้ย”มุขลดาถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าสวยเริ่มแสดงสีหน้าหวาดกลัวขึ้นมาอย่าเห็นได้ชัด

“ไม่เจ็บแน่นอน ถ้าจะมีคนเจ็บก็คงจะเป็นผม เพราะคุณรัดผมแน่นมาก”ภูวดลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหื่น มือหนาตับท่อนเอ็นมาจ่อที่ถูไถที่ร่องสาวอีกครั้ง

“อ่ะ!!! เบาๆนะคะ”

“ผมไม่รับปาก แต่จะทำให้คุณมีแต่ความสุขก็แล้วกัน”เมื่อรู้สึกได้ว่าเธอพร้อมแล้ว มือหนาก็กดส่วนหัวบานเข้าไปทันที เมื่อปรับตัวได้ลำใหญ่ก็ตามเข้าไปทันที

“อ่าาาา!!! แน่นมาก!!!”

“อือ!!”มุขลดาครางออกมาเบาๆ อย่างประหลาดใจ เมื่อกี้เธอเตรียมใจไว้ว่าจะต้องเจ็บแน่ๆ แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด มันไม่ได้เจ็บมาก มันเป็นความเจ็บที่ไม่อยากให้หยุด อยากให้เค้าทำต่อไปมากกว่านี้

ร่างสวยปล่อยตัวตามสบายอย่างที่เค้าบอก เธอไม่เข้าใจตัวเองเลย ทำไมต้องยอมเค้าง่ายดายขนาดนี้ หรือจะเป็นเพราะความเมา มันทำให้เธอใจง่าย

มุขลดาคิดหาคำตอบให้กับตัวเอง แต่ร่างกายยั

งคงปล่อยไปตามอารมณ์ความต้องการ ที่ไม่มีวันสิ้นสุด