บทที่ 170: กับดักในโรงงานที่ถูกทิ้ง

สภาพโรงงานแย่กว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก ทั้งเครื่องจักรขึ้นสนิม เศษแก้วแตก และซากปรักหักพังกระจัดกระจายอยู่ทุกหนทุกแห่ง

เสียงฝีเท้าของไดอาน่าดังก้องไปทั่วพื้นที่อันกว้างใหญ่และเวิ้งว้าง แต่ละก้าวฟังดูแหลมชัดจนผิดธรรมชาติท่ามกลางความว่างเปล่า

เธอสอดส่องสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง นิ้วมือกดทาบลงบน...