บทที่ 122 รสรัก...รสเสน่หา

“ไปไหนกันมาตั้งนานคะ นี่ค่ะ ต้มยำทะเลร้อน ๆ เสร็จพอดีเลย” พชรมนเอ่ยทักเสียงใส

“พี่เบสกับพี่พิมพ์ลองชิมสิคะ...”

“เสร็จไปอย่างหนึ่งแล้วเหรอแพท เร็วจัง เดี๋ยวนี้ทำอาหารเก่งนะเนี่ย” พิมพ์ชนกเอกชมน้องสาว

หล่อนใช้ทัพพีตักน้ำต้มยำสีจัดจ้านที่ส่งกลิ่นหอมหวนชวนน้ำลายสอขึ้นมาใส่ช้อน มือน้อย ๆ ประคองรองไว้พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ