บทที่ 39 อย่ามาอ่อยกันแบบนี้

ชญานนท์เหยียบคันเร่งแทบมิดพารถมุ่งหน้ากลับบ้านทันที ใบหน้างามเริ่มร้อนผ่าว พวงแก้มเริ่มแดงซ่านมากขึ้นจากการสูบฉีดของโลหิตลามไปทั่วแลเห็นได้ชัดตรงบริเวณช่วงคอขาวระหงนั้น ลมหายใจเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ

“คุณพิมพ์! คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” ชญานนท์ที่เห็นอาการไม่ปรกติของพิมพ์ชนกจึงรีบถามขึ้น

“เปล่า” ในคว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ