บทที่ 78 โชว์ป๋า

“เป็นไงบ้างจ๊ะ...ปาน”

พิมพ์ชนก ขยับเข้าไปใกล้เตียงคนไข้ มือเรียวบางเอื้อมไปกุมมือเพื่อนสาวไว้อย่างแผ่วเบาด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ ภาพที่เห็นทำให้เธอแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ แขนข้างที่เคยบอบบางของปานระพีบัดนี้ถูกพันด้วยผ้าก๊อซขาวโพลน หลังมือซีดเซียวมีเข็มน้ำเกลือเจาะคาไว้ ร่างกายที่เคยนวลเนียนปรากฏรอยเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ