บทที่ 109 109

“ขอบคุณนะคะ”น้ำหวานกับแก้มใสเอ่ยออกไป มันก็จริงอย่างที่พี่แตงไทยว่าทำหน้าที่ของเราพอบางสิ่งบางอย่างอย่าไปสนใจมันมากเลย

อีกวันผ่านไป

“เราว่าปีสองเราย้ายไปอยู่ข้างนอกกันดีไหม”แก้มใสเอ่ยชวนซึ่งความคิดของเพื่อนก็น่าสนใจพอสมควรเลย เธอเองก็คิดเรื่องนี้อยู่

“ก็ดีนะ เราก็คิดอยากจะไปอยู่หอนอกเหมือนกัน”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ