บทที่ 121 121

“โอ๊ย อย่ามากวนคนจะนอน”

“แก้ม”เหมันต์เรียกชื่อคนตัวเล็กอีกครั้งพร้อมมือที่ลูบไล้ร่างกายของคนตัวเล็กไปมา ร่างนุ่มนิ่มของเธอมันช่างปลุกอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี ในที่สุดแก้มใสก็รู้สึกตัวเธอเผยแววตาไม่พอใจก่อนจะปัดมือชายหนุ่มให้ออกจากร่างกายแต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าเขาไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าอะไรเลยสักชิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ