บทที่ 180 ความหวาดระแวงของธนวัฒน์

"ถึงอย่างไรก็เคยรักกัน เมื่อเคยรักก็ต้องเคยเจ็บปวด หัวใจย่อมปวดร้าวเป็นธรรมดา"

นัยน์ตาของเขมจิรามีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ เธอเอ่ยต่อไปว่า

"แต่ฉันไม่เคยเสียใจเลยนะ ฉันคิดว่าในชีวิตนี้ นอกเหนือจากความรักแล้ว ยังมีสิ่งอื่นให้ไขว่คว้าอีกมากมาย ต่อให้ไม่มีผู้ชาย ฉันก็มีชีวิตที่ดีกว่านี้ได้ การนึกถึงนิรัตน์เป็นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ