บทที่ 192 สัญญาณแห่งชีวิต

จินต์จุฑาเรียกแท็กซี่คันหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจนัก พร้อมกับกระเป๋าเดินทางที่อัดแน่นเต็มท้ายรถ

รถแล่นไปตามท้องถนนของกรุงเทพฯอย่างเลื่อนลอย ไร้จุดหมายปลายทาง ทว่าสิ่งเดียวที่แน่ชัดคือระยะทางที่ห่างไกลจากคฤหาสน์รอยัลพาร์คออกไปทุกที

การจากไปครั้งนี้ จินต์จุฑาไม่ได้เอ่ยคำร่ำลากับใครเลย

ไม่ว่าจะเป็นคุณปู่ธงชัย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ