บทที่ 39 เขาเป็นของฉัน

"ออกไป!!"

หัวใจแกร่งกระตุกวูบอีกครั้งเมื่อกะเพราเอ่ยปากไล่ มันสมควรแล้วที่เธอจะเกลียดเขาแบบนี้ เกรย์กระชับท่อนแขนให้แน่นขึ้นจนคนโดนรัดรู้สึกอึดอัด

"เพรา"

น้ำเสียงแหบห้าวเอ่ยเรียกชื่อเธอซ้ำๆ หัวใจดวงน้อยของเธอบอบช้ำมามากพอแล้ว การกลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมมันย่อมดีกว่า

"ปล่อย เกรย์"

" ... "

"กะ .....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ