บทที่ 55 บทที่ 55

คำอวยพรธรรมดา ๆ ทำให้คุณหญิงชะงัก เธอพยักหน้าเพียงเล็กน้อย ก่อนขึ้นรถโดยไม่พูดอะไร แต่ตลอดทางไปประชุม ใบหน้าเล็ก ๆ ของเด็กหญิงกลับลอยเข้ามาในความคิดไม่หยุด ตกเย็น ขณะที่คนรับใช้กำลังเตรียมอาหารค่ำ มินตราช่วยจัดโต๊ะอาหารเหมือนทุกวัน แม่บ้านรุ่นเก่าคนหนึ่งเดินผ่านแล้วกระซิบกับอีกคน

“ถึงจะได้เข้ามาอยู...