บทที่ 71 บทที่ 71

คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดลงกลางหัวใจของคีริน เพราะเขารู้ดีว่าหากเป็นตัวเขาในวันนั้นเขาอาจถามคำถามนั้นจริง ๆ คีรินยกมือขึ้นปิดหน้า เสียงของเขาสั่นจนแทบควบคุมไม่ได้

“พอแล้ว”

มินตราหันมามอง

“ผมฟังต่อไม่ไหวแล้ว” เขาร้องไห้โดยไม่อายอีกต่อไป “ผมทำร้ายคุณมากเกินไป มากกว่าที่ผมเคยคิด”

เขาหันมาจับมือเธอทั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ