บทที่ 35 35

แสงแดดจ้าในยามสายไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศภายในห้องทำงานของอติภพสว่างไสวขึ้นเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มนั่งจมอยู่กับความเครียดและความสับสน ภาพของเด็กแฝดที่นอนหายใจรวยรินอยู่ในห้องไอซียูยังคงตามหลอกหลอน เขาอยากจะไปเฝ้าดูแล อยากจะชดเชยความผิดพลาดในอดีต ทว่าคำพูดที่กรีดลึกของมิรันดาก็เป็นดั่งกำแพงเหล็กกล้าที่กา...