บทที่ 43 43

แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ ส่องสว่างอยู่ภายในห้องเช่าสี่เหลี่ยมคับแคบที่อับชื้น อติภพนั่งชันเข่าอยู่บนฟูกที่นอนบางเฉียบซึ่งวางราบไปกับพื้นปูนเปลือย ชายหนุ่มกัดฟันกรอดขณะใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดลงบนรอยแผลแตกที่หางคิ้วและมุมปาก ความแสบร้อนแล่นพล่านไปทั่วใบหน้า ทว่ามันกลับเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดที่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ