บทที่ 14 ปิดบังตัวตน

ใต้ถุนเรือนไม้หลังใหญ่สว่างไสวด้วยหลอดไฟถนอมสายตา บนแคร่ไม้ไผ่ตัวกว้างมีโต๊ะอาหารเตี้ยๆ วางอยู่ตรงกลาง รายล้อมด้วยย่าชื่น ป้าผ่อง ลุงบุญ และชีวาที่เพิ่งเดินไปสมทบ กลิ่นหอมฉุยของกับข้าวพื้นบ้านลอยเตะจมูก ทั้งต้มยำปลาช่อนตัวโต น้ำพริกอ่อง ยอดฟักแม้วผัดน้ำมันหอย และไข่เจียวหมูสับฟูฟ่อง

"มาๆ พ่อเข้ม มา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ