บทที่ 19 คนที่ไม่มีเวลาป่วย

"เอาล่ะๆ เลิกทำหน้าเศร้าได้แล้ว รีบหั่นผักเข้าเถอะ เดี๋ยวแขกตื่นมาจะไม่มีอะไรกินเอา" ป้าผ่องหัวเราะร่วน ดันไหล่ชายหนุ่มให้หันกลับไปทำหน้าที่ลูกมือต่อ "อ้อ เดี๋ยวทำเสร็จแล้ว ป้าจะทอดไข่ดาวเยิ้มๆ แบบที่พ่อเข้มชอบให้กินเป็นรางวัลก็แล้วกัน"

เข้มยิ้มกว้างจนตาหยี รีบหันกลับไปจับมีดหั่นผักด้วยความกระตือรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ