บทที่ 8 การแสดงเป็นคนรัก

"โอ๊ย ย่าดีใจเหลือเกินลูกเอ๊ย" หญิงชรายื่นมืออันสั่นเทาออกไปข้างหน้า

เข้มรีบปล่อยมือชีวาแล้วทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าข้างเตียง กุมมือคุณย่าเอาไว้ด้วยท่าทีนอบน้อม "ย่าฝากดูแลน้องด้วยนะพ่อเข้ม ยัยชีวาหน้าชื่นอกตรม ทำงานหนักมาตั้งแต่เด็ก พ่อเข้มต้องช่วยแบ่งเบาภาระน้อง รักและทะนุถนอมน้องให้ดีนะลูก"

"คุณย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ