บทที่ 54 ละสายตาไม่ได้

กว่าจะหลุดจากอ้อมแขนแกร่งก็กินเวลาเป็นชั่วโมง แล้วที่ปล่อยนี่ก็เป็นเพราะเขาต้องไปทำงานต่อ ไม่งั้นก็อย่าหวังเลยว่าแรงอันน้อยนิดของฉันจะผลักเขาออกไปได้

ฉันไปคุยกับแม่และนัดหมายกับทุกคนเรื่องเวลาการแต่งตัว และเวลาที่ช่างแต่งหน้ามา ช่วงเย็นเดี๋ยวจะมีนัดซ้อมกับสถานที่จริงเพื่อให้ชินและให้มั่นใจว่าวันจริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ