บทที่ 17 ตอนที่ 17
เมื่อเดินมาถึงลานจอดรถเจนิตาก็พบว่าวันนี้ตติยะไม่ได้ขับรถด้วยตัวเองแต่มีคนขับรถยืนรออยู่ข้างๆรถคันโก้ของเขา
“นี่โชค เป็นคนขับรถของผมเอง”
“สวัสดีครับ” โชคยกมือไหว้อย่างนอบน้อม
“สวัสดีค่ะ เจนค่ะ” เจนิตาทักทายพร้อมแนะนำตัวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“วันทำงานส่วนมากผมจะให้โชคขับรถให้ เพราะจะใช้เวลาว่างช่วงรถ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตอนที่ 1
2. บทที่ 2 ตอนที่ 2
3. บทที่ 3 ตอนที่ 3
4. บทที่ 4 ตอนที่ 4
5. บทที่ 5 ตอนที่ 5
6. บทที่ 6 ตอนที่ 6
7. บทที่ 7 ตอนที่ 7
8. บทที่ 8 ตอนที่ 8
9. บทที่ 9 ตอนที่ 9
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 21
22. บทที่ 22 ตอนที่ 22
23. บทที่ 23 ตอนที่ 23
24. บทที่ 24 ตอนที่ 24
25. บทที่ 25 ตอนที่ 25
26. บทที่ 26 ตอนที่ 26
27. บทที่ 27 ตอนที่ 27
28. บทที่ 28 ตอนที่ 28
29. บทที่ 29 ตอนที่ 29
30. บทที่ 30 ตอนที่ 30
31. บทที่ 31 ตอนที่ 31
32. บทที่ 32 ตอนที่ 32
33. บทที่ 33 ตอนที่ 33
34. บทที่ 34 ตอนที่ 34
35. บทที่ 35 ตอนที่ 35
36. บทที่ 36 ตอนที่ 36
37. บทที่ 37 ตอนที่ 37
38. บทที่ 38 ตอนที่ 38
39. บทที่ 39 ตอนที่ 39
40. บทที่ 40 ตอนที่ 40
41. บทที่ 41 ตอนที่ 41
42. บทที่ 42 ตอนที่ 42
43. บทที่ 43 ตอนที่ 43
44. บทที่ 44 ตอนที่ 44
45. บทที่ 45 ตอนที่ 45
46. บทที่ 46 ตอนที่ 46
47. บทที่ 47 ตอนพิเศษ 1
48. บทที่ 48 ตอนพิเศษ 2
49. บทที่ 49 ตอนพิเศษ 3
ย่อ
ขยาย
