บทที่ 12 อดใจไม่ไหว lll

“ขอโทษค่ะคุณธาม ไม่คิดว่าจะ...” แม่บ้านวัยสี่สิบห้าหน้าแดง แต่คงแดงไม่เท่าคนที่นั่งหน้าตื่นอยู่บนโต๊ะอาหาร

ขวัญจิรายกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากเอาไว้ ออกจะตกใจไม่น้อยที่เขากล้าทำเช่นนี้แม้อยู่ต่อหน้าบิดาของตัวเอง คราวหลังต้องบอกตัวเองให้จำขึ้นใจ อย่าได้คิดไปท้าทายอะไร เพราะเขามันหน้าด้านเกินกว่าจะอายเป็น...